Onverwacht is vrijdagmiddag, twee weken na zijn 81ste verjaardag, RBC-icoon Pierre van Hal overleden. Hij groeide op in de Stoopstraat op een steenworp afstand van ‘De Luiten’ waar hij zich op 6-jarige leeftijd meldde bij RBC.
Dat was het begin van een mooie, lange en veelbelovende carrière want op 16-jarige leeftijd liet trainer Rinus Gillisse hem in 1961 al debuteren tussen de grote jongens uit die tijd. Pierre stond zijn basisplaats nooit meer af. Maar liefst vijftien seizoenen stond hij in het hart van de verdediging waar hij lange tijd samenspeelde met zijn beste vriend en zwager Henk van de Ven.
Dat Pierre zijn hele actieve loopbaan RBC’er is gebleven is op zich al bijzonder, maar is tekenend voor de persoon die hij was: rustig en vooral altijd heel bescheiden. Hij had zoveel kwaliteiten dat hij de ‘Roosendaalse Franz Beckenbauer’ werd genoemd. Pierre werd geselecteerd voor de UEFA-jeugd, het Militair Team en Jong Oranje, maar was na de uitstapjes met die vertegenwoordigende elftallen altijd weer dolgelukkig bij een hereniging met zijn maten in Roosendaal. Daar voelde hij zich op zijn plaats en daarom konden PSV, Feyenoord, Club Brugge, NAC en vele andere clubs hem nooit verleiden om voor veel meer geld een ander shirt aan te trekken.
Het verhaal gaat al jaren dat Pierre zijn eigen vader op zijn sterfbed heeft beloofd RBC nooit te verlaten. Of die lezing klopt blijft onduidelijk, maar het is een feit dat Pierre altijd honkvast is gebleven. Niet alleen als voetballer trouwens. In het dagelijks leven stond hij maar op één plek voor de klas: de basisschool in Sint Willebrord. In zijn vrije tijd combineerde hij dat met het trainerschap. Pierre pikte dat op bij de jeugd van RBC. Via VV Roosendaal kwam hij bij FC Moerstraten terecht waar hij zich 21 (!) jaar uit pure liefhebberij vermaakte tussen de jongen gasten. In 2017 stopte Pierre daar als trainer.
Hoogtepunten in zijn eigen voetballoopbaan waren de bekerwedstrijd tegen Feyenoord (2-2) in 1968 en de vele kampioenschappen met RBC nadat de club begin jaren zeventig door de KNVB uit het betaalde voetbal was gezet. De landstitel bij de zondagamateurs in 1973 springt daar natuurlijk bovenuit.
De laatste jaren bezocht Pierre samen met zwager Henk weer regelmatig wedstrijden van het eerste elftal van RBC, maar het meest verheugde Pierre zich op de donderdagochtenden waar hij Henk volgde tussen de Walking Footballers van RBC. Twee weken geleden, op de warmste donderdag van het jaar, was Pierre er ineens niet. Hij voelde zich niet lekker. Een dag later werd hij opgenomen in het ziekenhuis van Bergen op Zoom waar de artsen niks meer voor hem konden doen. RBC is met het overlijden van Pierre van Hal een groot clubman verloren zoals er tegenwoordig maar weinig meer zijn.
RBC wenst zijn vrouw, zoon, dochter en verdere familie enorm veel sterkte bij dit grote verlies.
Ter nagedachtenis aan Pierre speelt RBC tegen FC Lisse met rouwbanden en zal er een minuut stilte in acht worden genomen.
